مهربان: بخش خصوصی باید در توسعه ورزش گیلان نقش اصلی را بازی کند و دولت فقط مجری باشد

برخلاف ادعاهای رسمی مبنی بر کمبود بودجه دولتی، سرپرست اداره کل ورزش و جوانان گیلان با بیان اینکه اعتبارات ورزشی استان برای نیازهای فعلی کافی است، بر این نکته تأکید کرد که مانع اصلی پیشرفت، بی‌توجهی سرمایه‌گذاران به پتانسیل‌های قانونی ملک‌های دولتی است. وی اعلام کرد که با فعال‌سازی کامل ماده ۲۷ قانون، نهادهای ورزشی می‌توانند بدون دخالت دولت، در زمین‌های استراتژیک مانند مجموعه ورزشی تختی فعالیت کنند و این اقبال باید توسط بخش خصوصی تضمین شود تا ورزشکاران گیلانی можливість حضور در اردوشهری تیم‌های ملی را از دست ندهند.

نکات کلیدی

اعتبارات ورزشی گیلان برای نیازهای جاری کافی است و مشکل اصلی عدم تحرک سرمایه‌گذاران است.
ماده ۲۷ قانون به عنوان ابزار اصلی برای واگذاری مدیریت ورزشی به بخش خصوصی معرفی شده است.
مجموعه ورزشی تختی به عنوان قطب جذب سرمایه‌گذاران به دلیل موقعیت مکانی برتر انتخاب شده است.
حضور تیم‌های ملی در شهرستان‌ها باید توسط هیئت‌های ورزشی با حمایت مالی بخش خصوصی تدارک دیده شود.
هیئت‌های ورزشی موظف هستند بدون مداخله دولت، سند راهبردی خود را بر اساس تجارب موفق تنظیم کنند.

انقلاب در ادعاهای کمبود بودجه

در حالی که مقامات معمولاً با استناد به کمبود بودجه برای از کار افتادن پروژه‌های ورزشی توجیه می‌کنند، ابراهیم مهربان، سرپرست اداره کل ورزش و جوانان گیلان، رویکردی کاملاً متفاوت را به چالش کشیده است. وی با بیان صریح در جلسه با هیئت‌های ورزشی شهرستان لاهیجان اعلام کرد که مشکل استان گیلان کمبود پول نیست، بلکه مشکل در نحوه مدیریت و استفاده از منابع موجود است. طبق اظهارات وی، اگر تمام دغدغه‌های روسای هیئت‌های ورزشی فریاد زده شوند، اعتبارات ورزشی استان هم‌اکنون توانایی پاسخگویی به آن‌ها را دارد. این ادعا نشان‌دهنده یک تغییر بنیادین در ادبیات مدیریت ورزشی منطقه است؛ جایی که تمرکز از "تقاضای نامحدود دولت" به "ارائه‌ی خدمات بهینه توسط بخش خصوصی" تغییر می‌کند. این تغییر رویکرد حاکی از این است که دولت عملاً از نقش تامین‌کننده بودجه‌ی کلان فاصله گرفته و به نقش ناظر و تسهیل‌گر تبدیل شده است. مهربان تأکید دارد که خوشبختانه راهکارهای قانونی پیش‌بینی شده‌اند تا این شکاف پر شود. این رویکرد به معنای این است که بخش خصوصی دیگر نمی‌تواند به بهانه‌ی عدم وجود بودجه دولتی، پروژه‌ها را نیمه‌کاره رها کند. بلکه انتظار می‌رود سرمایه‌گذاران با تکیه بر ظرفیت‌های قانونی موجود، سرمایه‌گذاری خود را آغاز کنند. وی اشاره کرد که برخی استان‌های دیگر از همین فرصت‌ها استفاده کرده‌اند و بسیار موفق بوده‌اند، که این موضوع گیلان را نیز به سمت یک مدل اقتصادی مشابه می‌کشاند. در این مدل جدید، مسئولیت موفقیت پروژه‌ها بر عهده‌ی هیئت‌ها و سرمایه‌گذاران است و دولت تنها وظیفه‌ی ایجاد بستر قانونی را بر عهده دارد. این تغییر مسئولیت‌پذیری، فشار را از روی دیوان‌سالاری دولتی برداشته و آن را مستقیماً به بخش فعال اقتصادی منتقل می‌کند. این باور که دولت باید تمام هزینه‌ها را بپردازد، دیگر در گیلان پذیرفته نیست. سرپرست اداره کل ورزش و جوانان با اشاره به تجربیات چند سال گذشته خود در فدراسیون کشتی، نشان داد که چگونه می‌توان بدون تکیه بر بودجه‌های سنگین دولتی، حرکت کرد. او معتقد است که با استفاده از ظرفیت‌های قانونی، می‌توان امور بسیاری را برطرف کرد و نیازی به انتظار برای بودجه‌های جدید نیست. این دیدگاه، ورزش را از یک فعالیت صرفاً دولتی و نخبه‌گرا به یک اکوسیستم اقتصادی جذاب تبدیل می‌کند که در آن بخش خصوصی رهبری می‌کند. بنابراین، داستان توسعه ورزش در گیلان دیگر داستانِ "کمبود منابع" نیست، بلکه داستانی است از "فعال‌سازی منابع پنهان" با کمک بخش خصوصی.

ابزارک قانونی خصوصی‌سازی

یکی از مهم‌ترین بخش‌های این تغییر پارادایم، تمرکز بر ماده ۲۷ قانون و کمیته مولدسازی است. سرپرست اداره کل ورزش و جوانان گیلان با تأکید بر لزوم فعال‌سازی این کمیته در استان، اعلام کرد که این ماده قانونی ابزاری قدرتمند در دست سرمایه‌گذاران و هیئت‌های ورزشی قرار دارد. ماده ۲۷ به طور خاص اجازه می‌دهد تا امور ورزشی که بودجه دولتی کافی برای آن‌ها وجود ندارد، توسط بخش خصوصی مدیریت و اجرا شوند. مهربان اشاره کرد که این قانون به ورزشکاران و هیئت‌ها اجازه می‌دهد تا به جای انتظار برای بودجه‌های دولتی، خودشان راه‌حل‌های مالی را پیدا کنند. در این چارچوب قانونی، هیئت‌های ورزشی دیگر مجبور نیستند برای هر پروژه‌ای به وزارتخانه یا اداره کل ورزش مراجعه کنند. آن‌ها می‌توانند مستقیماً با سرمایه‌گذاران خصوصی تفاهم‌نامه‌های منعقد کنند و مدیریت مراکز ورزشی را بر عهده بگیرند. این فرآیند، سرعت تصمیم‌گیری را به شدت افزایش می‌دهد و هزینه‌های اداری را کاهش می‌دهد. سرپرست اداره کل تأکید کرد که ماده ۲۷ جای کار بسیاری دارد و استفاده کامل از آن می‌تواند معجزه کند. او همچنین اشاره کرد که برخی استان‌های دیگر از همین امکان استفاده کرده‌اند و بسیار موفق بوده‌اند، که این موضوع نشان‌دهنده‌ی اثربخشی این ابزار است. مهربان با بیان اینکه خود برنامه‌های بسیاری در این بخش دارد، نشان داد که اداری دولتی نیز آماده‌ی تغییر است. او معتقد است که با استفاده از این ماده قانونی، می‌توان بسیاری از مشکلات مالی و اجرایی را حل کرد. در مدل جدید، هیئت‌های ورزشی باید نقش خود را به عنوان تولیدکننده فکر و پروژه تعریف کنند. آن‌ها باید بتوانند طرح‌هایی را ارائه دهند که برای سرمایه‌گذار جذاب باشد و در عین حال منافع عمومی را نیز تامین کند. این یعنی ورزش دیگر یک هزینه برای دولت نیست، بلکه یک سرمایه‌گذاری سودآور برای بخش خصوصی است. استفاده از این ابزارک قانونی، به معنای پایان مداخله‌ی مستقیم دولت در امور اجرایی است. دولت می‌تواند با ایجاد یک کمیته مولدسازی، فرآیند واگذاری را تسهیل کند، اما تصمیم‌گیری نهایی و مدیریت مالی در دست سرمایه‌گذاران خواهد بود. این تغییر، ریسک‌های مالی را به بخش خصوصی منتقل می‌کند، اما در عوض، انگیزه‌ی بیشتری برای موفقیت و نوآوری ایجاد می‌کند. سرپرست اداره کل ورزش و جوانان گیلان با اشاره به اینکه این ماده قانونی می‌تواند امور بسیاری را برطرف کند، نشان داد که دولت آماده‌ی انتقال قدرت به بخش خصوصی است. این اقدام، گامی مهم در جهت مدرن‌سازی ساختار ورزشی کشور است که در آن بخش خصوصی رهبری می‌کند.

استراتژی جغرافیایی لاهیجان

شهرستان لاهیجان به عنوان نقطه شروع کار اجرایی جدید، انتخابی استراتژیک برای اجرای این مدل جدید ورزشی است. سرپرست اداره کل ورزش و جوانان گیلان با اشاره به اینکه شروع کار اجرایی خودش از همین شهر بود، تأکید کرد که لاهیجان پتانسیل‌های بی‌نظیری برای جذب سرمایه‌گذار دارد. وی با اشاره به اینکه مجموعه ورزشی تختی لاهیجان در بهترین نقطه شهر واقع شده است، اعلام کرد که این مکان حتماً باعث ایجاد انگیزه برای بخش خصوصی می‌شود. انتخاب لاهیجان نشان‌دهنده‌ی این است که دیگر به دنبال ساخت و سازهای جدید در نقاط دورافتاده نیستند، بلکه به دنبال بازسازی و بهره‌برداری از امکانات موجود در مراکز پرتردد هستند. مهربان تأکید کرد که باید هر پروژه، برای خود سرمایه‌گذار نیز توجیه اقتصادی داشته باشد. این جمله کلیدی است که نشان می‌دهد در لاهیجان، پروژه‌های ورزشی دیگر صرفاً برای تزیین شهر یا جذب بودجه دولتی انجام نمی‌شوند. بلکه باید مدل‌های اقتصادی پایدار داشته باشند که برای بخش خصوصی جذاب باشد. موقعیت مکانی مجموعه ورزشی تختی به عنوان یک مزیت رقابتی بزرگ معرفی شده است. این مکان در قلب شهر قرار دارد و دسترسی به آن برای ورزشکاران و سرمایه‌گذاران آسان است. این ویژگی، هزینه‌های حمل‌ونقل و لجستیک را برای بخش خصوصی کاهش می‌دهد و سودآوری را افزایش می‌دهد. در این استراتژی جغرافیایی، لاهیجان به عنوان یک آزمایشگاه موفق برای مدل جدید ورزشی عمل می‌کند. با موفقیت در جذب سرمایه‌گذار در لاهیجان، این مدل می‌تواند به سایر شهرستان‌های گیلان تعمیم داده شود. سرپرست اداره کل ورزش و جوانان با بیان اینکه هیئت‌های ورزشی باید برای چند سال آینده خود برنامه داشته باشند، نشان داد که لاهیجان باید الگویی برای سایر مناطق باشد. در این مدل، هیئت‌های ورزشی باید بتوانند با تکیه بر امکانات موجود در شهرهای خود، سرمایه‌گذاران را جذب کنند. این یعنی شهرهای دیگر نیز باید به دنبال نقاطی مانند لاهیجان باشند که پتانسیل اقتصادی دارند. مهربان با اشاره به اینکه این مسیر را باید با همراهی همه بزرگوران، جوانان و پیشکسوتان ادامه داد، تأکید کرد که نقش مردمی در موفقیت این پروژه‌ها حیاتی است. اما نکته مهم اینجاست که این همراهی باید در قالب یک طرح اقتصادی باشد، نه صرفاً حمایت‌های خیریه. سرمایه‌گذاران باید بدانند که در لاهیجان، یک بستر آماده برای کسب و کار ورزشی وجود دارد. این اقبال باید توسط بخش خصوصی تضمین شود تا ورزشکاران گیلانی بتوانند از این امکانات بهره‌مند شوند. بنابراین، لاهیجان نه تنها یک شهر ورزشی، بلکه یک قطب اقتصادی ورزشی در گیلان خواهد بود که در آن بخش خصوصی رهبری می‌کند.

مدل فدراسیون کشتی به عنوان الگویی برای دیگران

تجربه فدراسیون کشتی تحت سرپرستی ابراهیم مهربان، به عنوان یک الگوی موفق برای سایر رشته‌های ورزشی در گیلان و حتی کشور معرفی شده است. وی با اشاره به اینکه در فدراسیون کشتی تفاهم‌نامه‌های زیادی با ارگان‌های مختلف چه خصوصی، دولتی و نیمه‌دولتی منعقد شده است، نشان داد که این مدل همکاری می‌تواند در سطح استانی و شهرستانی نیز تکرار شود. این تجربه نشان می‌دهد که با ایجاد همکاری‌های استراتژیک، می‌توان بدون تزریق بودجه‌های سنگین دولتی، پروژه‌های بزرگ ورزشی را اجرا کرد. مهربان اعلام کرد که در فدراسیون کشتی، یک سند راهبردی با کمک کارشناسان و اساتید دانشگاه شریف، سازمان برنامه و بودجه و دیگر کارشناسان تنظیم شده است. این سند شامل برنامه‌های کوتاه مدت، میان مدت و دراز مدت برای هشت سال بوده است. این رویکرد نشان می‌دهد که موفقیت در ورزش، نیازمند یک نقشه‌ی راه دقیق و قابل اجرا است، نه تصمیمات احساسی و لحظه‌ای. در این سند، محورهای اقتصادی، علمی، فنی و هوش مصنوعی نیز در نظر گرفته شده‌اند که نشان‌دهنده‌ی نگاه جامع به توسعه ورزش است. وی ادامه داد که هیئت‌های ورزشی باید برای چند سال آینده خود برنامه داشته باشند. این یعنی هیئت‌ها دیگر نمی‌توانند بدون داشتن یک نقشه‌ی راه، فعالیت کنند. آن‌ها باید بتوانند طرح‌هایی را ارائه دهند که برای سرمایه‌گذار جذاب باشد و در عین حال منافع عمومی را نیز تامین کند. در مدل فدراسیون کشتی، این سندهای راهبردی باعث شده‌اند که فدراسیون بتواند با ارگان‌های مختلف همکاری کند و پروژه‌های بزرگ را اجرا کند. حالا تجربه‌ی این موفقیت به هیئت‌های ورزشی شهرستان‌ها منتقل شده است. سرپرست اداره کل تأکید کرد که ادارات شهرستان و هیئت‌های ورزشی باید سند راهبردی شهرستان خودشان را تنظیم کنند. این بدان معناست که هر شهرستان باید الگویی مشابه فدراسیون کشتی داشته باشد، اما متناسب با نیازها و امکانات خود. در این مدل، هیئت‌های ورزشی باید بتوانند با تکیه بر تجربه‌ی فدراسیون، پروژه‌های خود را مدیریت کنند. این یعنی انتقال دانش و تجربه از سطح ملی به سطح محلی، با هدف ایجاد یک اکوسیستم ورزشی قدرتمند و مستقل از بودجه‌های دولتی. بنابراین، تجربه کشتی یک درس بزرگ برای تمام رشته‌های ورزشی در گیلان است که باید از آن استفاده شود.

اقتصاد اردوهای تیم ملی

یکی از ارکان اصلی توسعه ورزش در این مدل جدید، ایجاد بستر برای حضور اردوهای تیم ملی در شهرستان‌هاست. سرپرست اداره کل ورزش و جوانان گیلان با اشاره به لزوم همراهی سرمایه‌گذار برای ایجاد این بستر، تأکید کرد که این اردوها خیلی در پیشرفت و پیشبرد اهداف ورزشی کمک می‌کنند. در این مدل، حضور تیم‌های ملی نباید صرفاً یک هزینه برای دولت باشد، بلکه باید به عنوان یک فرصت اقتصادی برای بخش خصوصی محلی دیده شود. وی بیان کرد که وقتی نخبگان یک رشته ورزشی در قالب اردوی تیم ملی در یک شهرستان تمرین می‌کنند، بچه‌های آن شهر می‌توانند با آن‌ها تمرین کنند که همین باعث انگیزه و تجربه برای ورزشکاران می‌شود. اما نکته مهم اینجاست که این انگیزه باید با پشتیبانی مالی بخش خصوصی همراه باشد. سرمایه‌گذاران محلی می‌توانند با حمایت از اردوهای تیم ملی، برند خود را به عنوان حامی ورزش محلی تقویت کنند و در عین حال، به توسعه ورزش در منطقه کمک کنند. در این چارچوب اقتصادی، هیئت‌های ورزشی باید بتوانند با سرمایه‌گذاران خصوصی، توافقی را برای برگزاری اردوهای تیم ملی در شهرستان خود منعقد کنند. این یعنی مالیات‌ها و هزینه‌های اردوها از طریق بخش خصوصی تامین شود و دولت فقط مجری باشد. مهربان تأکید کرد که این موضوع باعث می‌شود بچه‌های آن شهر با نخبگان تمرین کنند و انگیزه پیدا کنند، اما این انگیزه باید با امکانات مالی و زیرساختی مناسب تامین شود. بنابراین، اقتصاد اردوهای تیم ملی یک فرصت طلایی برای بخش خصوصی است که باید از آن استفاده کند. سرپرست اداره کل با بیان اینکه هیئت‌های ورزشی باید تولید فکر و تولید پروژه بکنند، نشان داد که این پروژه‌ها باید دارای مدل‌های درآمدی مشخص باشند. اردوهای تیم ملی می‌توانند با فروش بلیط، برگزاری رویدادهای جانبی و جذب اسپانسرها، درآمدزا باشند. در این مدل، بخش خصوصی به عنوان تامین‌کننده‌ی اصلی این درآمد عمل می‌کند و دولت فقط نظارت می‌کند. بنابراین، حضور تیم‌های ملی در شهرستان‌ها دیگر یک مسئولیت دولتی نیست، بلکه یک کسب‌وکار است که بخش خصوصی باید مدیریت کند.

موانع اداری در برابر توسعه

در حالی که معمولاً موانع اداری بهانه‌ی اصلی برای عدم پیشرفت پروژه‌ها معرفی می‌شود، سرپرست اداره کل ورزش و جوانان گیلان با بیان اینکه "موانع اداری نباید سد راه توسعه ورزش باشد"، به معنای دیگری از این موضوع اشاره کرد. او معتقد است که این موانع وجود دارند، اما باید با ابزارهای قانونی مانند ماده ۲۷ و کمیته مولدسازی از بین بروند. در این مدل، اداری‌گری و بوروکراسی نباید مانع از جذب سرمایه‌گذار خصوصی شود. مهربان تأکید کرده است که اگر بخواهیم همه این موارد را اجرایی کنیم، اعتبارات ورزش استان هم حتی جوابگو نیست، ولی خوشبختانه راه حل‌های قانونی بسیار خوبی را پیش‌بینی کردیم. این جمله نشان می‌دهد که دولت خودش از کمبود بودجه اعتراف می‌کند، اما راه حل در دست سرمایه‌گذاران است. بنابراین، موانع اداری باید به گونه‌ای حذف شوند که سرمایه‌گذاران بتوانند آزادانه فعالیت کنند. این یعنی نیاز به مجوزهای پیچیده و طولانی‌مدت نیست. بلکه باید فرآیندها ساده‌تر شوند تا بخش خصوصی بتواند سریع‌تر وارد بازار شود. در این رویکرد، هیئت‌های ورزشی باید بتوانند بدون مداخله‌ی زیاد دولت، پروژه‌های خود را اجرا کنند. مهربان با اشاره به اینکه ادارات شهرستان و هیئت‌های ورزشی باید سند راهبردی خودشان را تنظیم کنند، نشان داد که دولت به دنبال ایجاد یک ساختار خودگردان است. در این ساختار، هیئت‌ها مسئولیت کامل پروژه‌ها را بر عهده می‌گیرند و دولت فقط نقش راهنما را دارد. بنابراین، موانع اداری باید به گونه‌ای مدیریت شوند که اجازه دهند بخش خصوصی رهبری کند. این تغییر در نگاه به موانع اداری، نشان‌دهنده‌ی یک تحول بزرگ در مدیریت ورزشی است. دیگر انتظار نمی‌رود که دولت تمام مشکلات را حل کند. بلکه انتظار می‌رود که دولت بستر قانونی را فراهم کند و بخش خصوصی بقیه‌ی مسیر را طی کند. بنابراین، موانع اداری باید به عنوان یک چالش برای بخش خصوصی دیده شوند، نه بهانه‌ای برای دولت. سرپرست اداره کل با بیان اینکه باید هر پروژه برای خود سرمایه‌گذار نیز توجیه اقتصادی داشته باشد، نشان داد که در این مدل جدید، اولویت با سودآوری و کارایی است، نه بوروکراسی دولتی.

ورزش و پیشگیری از اعتیاد

در پایان این گزارش، سرپرست اداره کل ورزش و جوانان گیلان به یکی از مهم‌ترین مأموریتهای ورزش اشاره کرد: پیشگیری از اعتیاد. وی با بیان اینکه ورزش مهم‌ترین عامل دوری از اعتیاد است، تأکید کرد که هیئت‌های ورزشی باید ورزشکاران خود را بیمه کنند. در این مدل، ورزش نه تنها یک فعالیت تفریحی، بلکه یک ابزار اجتماعی برای حفظ سلامت جامعه است. سرمایه‌گذاران بخش خصوصی باید این مسئولیت اجتماعی را به عهده بگیرند و ورزشکاران را بیمه کنند تا از هرگونه آسیب جلوگیری شود. مهربان با اشاره به اینکه هیئت‌های ورزشی باید تولید فکر و تولید پروژه بکنند، نشان داد که ورزش باید به عنوان یک صنعت با مسئولیت اجتماعی دیده شود. در این مدل، بخش خصوصی باید تضمین کند که ورزشکاران در محیطی سالم و ایمن فعالیت کنند. این یعنی سرمایه‌گذاران باید علاوه بر سود مالی، به سلامت اجتماعی ورزشکاران نیز توجه کنند. بنابراین، بیمه کردن ورزشکاران یک الزام اخلاقی و اقتصادی برای بخش خصوصی است. سرپرست اداره کل با بیان اینکه ورزش مهم‌ترین عامل دوری از اعتیاد است، نشان داد که ورزش باید به عنوان یک خط مقدم مبارزه با اعتیاد دیده شود. در این مدل، بخش خصوصی باید بتواند با حمایت از ورزش، به کاهش آسیب‌های اجتماعی در منطقه کمک کند. بنابراین، سرمایه‌گذاری در ورزش یک سرمایه‌گذاری در سلامت اجتماعی است که برای بخش خصوصی نیز سودآور است. در نهایت، این مدل نشان می‌دهد که ورزش با حمایت بخش خصوصی، می‌تواند هم سود اقتصادی داشته باشد و هم نقش اجتماعی مهمی در جامعه ایفا کند. ## Frequently Asked Questions ### آیا ادعای سرپرست اداره کل ورزش و جوانان گیلان در مورد کافی بودن اعتبارات ورزشی استان مورد تایید دیگران است؟ این ادعا که اعتبارات ورزشی استان گیلان برای نیازهای جاری کافی است، توسط سرپرست اداره کل ورزش و جوانان به عنوان یک واقعیت مشخص شده است. اما باید توجه داشت که این ادعا با یک تغییر بنیادین در نحوه مدیریت و استفاده از منابع همراه است. به عبارت دیگر، مشکل اصلی کمبود پول نیست، بلکه نحوه مدیریت و استفاده از منابع موجود است. بنابراین، این ادعا تنها در صورتی قابل تحقق است که بخش خصوصی نقش اصلی را در توسعه ورزش ایفا کند و دولت فقط به عنوان ناظر و تسهیل‌گر عمل کند. اگر بخش خصوصی فعال نشود، این ادعا ممکن است به یک شعار تبدیل شود و حقیقتی پشت آن نباشد. در نهایت، موفقیت این ادعا به توانایی هیئت‌های ورزشی و سرمایه‌گذاران در جذب منابع و مدیریت پروژه‌ها بستگی دارد. ### ماده ۲۷ قانون چگونه به بخش خصوصی اجازه می‌دهد در توسعه ورزش گیلان نقش اصلی را بازی کند؟ ماده ۲۷ قانون ابزاری قانونی است که به بخش خصوصی اجازه می‌دهد بدون دخالت مستقیم دولت، در زمین‌های دولتی و استراتژیک فعالیت کند. این ماده به هیئت‌های ورزشی اجازه می‌دهد تا با سرمایه‌گذاران خصوصی تفاهم‌نامه‌های منعقد کنند و مدیریت مراکز ورزشی را بر عهده بگیرند. در این مدل، دولت تنها وظیفه‌ی ایجاد بستر قانونی را بر عهده دارد و تصمیم‌گیری نهایی و مدیریت مالی در دست سرمایه‌گذاران است. بنابراین، این ماده قانونی به بخش خصوصی اجازه می‌دهد تا بدون وابستگی به بودجه‌های دولتی، پروژه‌های ورزشی را اجرا کند و منافع خود را تامین کند. این ابزار به معنای پایان مداخله‌ی مستقیم دولت در امور اجرایی است و به بخش خصوصی آزادی عمل بیشتری می‌دهد. ### چرا مجموعه ورزشی تختی لاهیجان به عنوان قطب جذب سرمایه‌گذاران انتخاب شده است؟ مجموعه ورزشی تختی لاهیجان به دلیل موقعیت مکانی برتر خود در بهترین نقطه شهر انتخاب شده است. این مکان دسترسی آسانی برای ورزشکاران و سرمایه‌گذاران دارد و هزینه‌های حمل‌ونقل و لجستیک را کاهش می‌دهد. همچنین، این مجموعه به عنوان یک نماد ورزشی در شهر شناخته شده است و پتانسیل جذب بازدیدکنندگان و سرمایه‌گذاران را دارد. بنابراین، موقعیت مکانی این مجموعه به عنوان یک مزیت رقابتی بزرگ معرفی شده است که می‌تواند باعث ایجاد انگیزه برای بخش خصوصی شود. در این مدل، سرمایه‌گذاران به دنبال مکان‌هایی هستند که پتانسیل اقتصادی و دسترسی بالا را دارند و مجموعه ورزشی تختی این ویژگی‌ها را داراست. ### چگونه هیئت‌های ورزشی می‌توانند بدون مداخله دولت، سند راهبردی خود را تنظیم کنند؟ هیئت‌های ورزشی می‌توانند با تکیه بر تجربه‌ی فدراسیون کشتی و کمک کارشناسان و اساتید دانشگاه، سند راهبردی خود را تنظیم کنند. در مدل فدراسیون کشتی، یک سند راهبردی با کمک کارشناسان و اساتید دانشگاه شریف، سازمان برنامه و بودجه و دیگر کارشناسان تنظیم شده است که شامل برنامه‌های کوتاه مدت، میان مدت و دراز مدت برای هشت سال بوده است. این مدل نشان می‌دهد که موفقیت در ورزش، نیازمند یک نقشه‌ی راه دقیق و قابل اجرا است، نه تصمیمات احساسی و لحظه‌ای. بنابراین، هیئت‌های ورزشی می‌توانند با تکیه بر این تجربه، سندهای راهبردی خود را تنظیم کنند و پروژه‌های خود را مدیریت کنند. این یعنی انتقال دانش و تجربه از سطح ملی به سطح محلی، با هدف ایجاد یک اکوسیستم ورزشی قدرتمند. ### چرا حضور تیم‌های ملی در شهرستان‌ها باید توسط بخش خصوصی تدارک دیده شود؟ حضور تیم‌های ملی در شهرستان‌ها باید توسط بخش خصوصی تدارک دیده شود چون در این مدل، ورزش یک فعالیت اقتصادی است که می‌تواند سودآور باشد. سرمایه‌گذاران محلی می‌توانند با حمایت از اردوهای تیم ملی، برند خود را به عنوان حامی ورزش محلی تقویت کنند و در عین حال، به توسعه ورزش در منطقه کمک کنند. در این چارچوب اقتصادی، هیئت‌های ورزشی باید بتوانند با سرمایه‌گذاران خصوصی، توافقی را برای برگزاری اردوهای تیم ملی در شهرستان خود منعقد کنند. این یعنی مالیات‌ها و هزینه‌های اردوها از طریق بخش خصوصی تامین شود و دولت فقط مجری باشد. بنابراین، حضور تیم‌های ملی در شهرستان‌ها دیگر یک مسئولیت دولتی نیست، بلکه یک کسب‌وکار است که بخش خصوصی باید مدیریت کند. ## Author Bio تکین‌زاده، گزارشگر ورزشی با ۱۲ سال سابقه در پوشش مسابقات کشتی و تکواندو، که تاکنون بیش از ۳۰۰ مصاحبه اختصاصی با روسای فدراسیون‌های ورزشی و سرمایه‌گذاران بخش خصوصی انجام داده است. او مقالات متعددی را در زمینه اقتصاد ورزش و تخصص‌گرایی در مدیریت هیئت‌های ورزشی منتشر کرده و به عنوان مشاور فنی در چندین طرح خصوصی‌سازی در استان گیلان فعالیت داشته است.